బయటకు వెళ్ళేటప్పుడు "ఎక్కడకి" అని అడగకూడదని అంటారు. ఎందుకు?
ఏమైనా కారణముందా లేక మూఢనమ్మకమా?
********
ఎవరైనా ఒక ముఖ్యమైన పని మీద బయలుదేరేటప్పుడు ఆ పని మీద ఓ ఉత్సాహంతో, ఓ అంచనాతో, ఓ నిర్దిష్ట కార్యాచరణ ప్రణాళికతో ఉంటారు. అప్పటికే వారికి దానికి సంబంధించిన ఓ అవగాహన ఏర్పరుచుకొనే వుంటారు.
ఇప్పుడు మనం ఇలాగే ఓ ముఖ్యమైన పని మీద బయలుదేరాం.. ఎవరో మనలను ఎక్కడికి అని అడుగుతారు. అడిగాక చెప్పాలి కదా! చెప్తాం.
అప్పుడు వాళ్ళేం చేస్తారు?
ఊరికే సరే అనరు కదా..... అడిగిన వాళ్ళు సరే నాయనా మంచిది జయోస్తు అన్నారనుకోండి...ఏ సమస్యా లేదు. మరింత ఉత్సాహంతో వేళ్తాం. కానీ మనబుద్ధి గురించి మనకి తెలుసుగా సలహాలివ్వకపోతే తోచదు.....
ఇప్పుడూ ఆ పని ఇలా చెయ్యొచ్చు కదా.....ఇప్పుడెందుకూ ఆ పని చెయ్యడం.....నువ్వూ వాడిని కలవకు, వీడిని కలువు.....ఇప్పుడు అవసరమా.....అక్కడికెళ్ళకు, ఇక్కడికెళ్ళు ఇలా రకరకాల సలహాలివ్వడమో...లేదా మరే విషయమో చర్చకు పెట్టడమో..చేస్తారు.
అప్పుడేమవుతుంది, మనం గందరగోళంలో పడతాం ఏం చెయ్యాలా అని...మనం అనుకున్నది చెయ్యాలా,వాళ్ళు చెప్పింది చెయ్యాలా ఎంతకీ తేలదు.
ఆ సలహాలు మనకి నచ్చలేదనుకోండి, చిరాగ్గా వుంటాం. లేదా తప్పనిసరై పాటించాల్సొచ్చిందనుకోండి మనస్పూర్తిగా చెయ్యం.
ఒకవేళ మరేదో విషయం కెలికారనుకోండి, వెళ్ళే పనిమీద లగ్నమవ్వాల్సిన మనసు మరేదో ఆలోచిస్తుంది.
చివరకు ఏమవుతుంది...మనం శతవిధం ఏకాగ్రతతో ఆపని చెయ్యలేక పోతాం...అంటే అపజయానికి అవకాశం వుందనమాట! ఏ పనైనా తదేక ఏకాగ్రతతో మనసు లగ్నం చేస్తే జయం కలుగుతుంది.
అందుకని ఎక్కడికీ అని అడగకపోతే ఈ సోదంతా వుండదుకదా... మామూలుగా బయటికెళ్ళినప్పుడు ఏ గొడవా లేదు, ఏఁవైనా అడగొచ్చు. కానీ మనకి అలవాటవ్వాలిగా అందుకనీ ఎవరు ఎప్పుడు బయటికి వెళ్ళినా ఏమీ అడగడం లేదనుకోండి, అది అలవాటుగా మారి ఎవ్వరి పనీ చెడగొట్టకుండా వుంటాం.
మరి మనమేవనుకుంటాం...వెళ్తున్నప్పుడు చెప్పెళ్ళొచ్చుగా, వాడి సొమ్మేంపోయిందీ అని....కానీ మనకి చెప్పాల్సిన విషయమే ఐతే చెప్పే వెళ్తారుగా....మనకి చెప్పాల్సిన అవసరం లేనప్పుడు తెలుసుకొని మన బుర్రెందుకు పాడుచేసుకోవడం...మనకున్న బాధలు చాలవనా!!
ఎవరైనా వారికి తెలిసిన దారిలో సులువుగా గమ్యం చేరుకుంటారు. ఎవరో చెప్పారని దారి మారిస్తే అంతా గందరగోళమే...అలాగే అందరూ ఏం చేయాలనేది ఎలాగూ అనుభవం మీద తెలుసుకుంటారు.
అందుకనీ...ఎవరినీ ఎక్కడికి వెళ్తున్నావని అడక్కండి.
